عشق نامه سعدی – ۴۷

بسیار ملامتم بکردند
کاندر پی او مرو که بدخوست..
ای سخت دلان سست پیمان
این شرط وفا بود که بی‌دوست
بنشینم و صبر پیش گیرم
دنباله‌ی کار خویش گیرم؟

عشق نامه سعدی – ۴۵

یک روز به شیدایی در زلف تو آویزم
زان دو لب شیرینت صد شور برانگیزم
گر قصد جفا داری اینک من و اینک سر
ور راه وفا داری جان در قدمت ریزم